Kërmilli ka plot veti të mira si në mjekësinë popullore ashtu dhe në gatim. Gjithashtu është një aleat kryesor në kozmetikë që vjen direkt nga natyra.
Sekrecionet e kërmillit janë një lloj mukoze e cila ka evoluar, duke mbrojtur pjesët e jashtme të trupit të kërmillit.
Studiuesit kanë konfirmuar se ai përmban një kombinim të pazakontë të substancave natyrore që kanë provuar vetitë e dobishme për lëkurën e njeriut.
Mukoza e kërmillit është e njohur për vetitë e saj kundër plakjes, lehtëson lëkurën dhe riparon indet e dëmtuara. Ajo mund të përdoret për të trajtuar lëkurën e thatë, rrudhat, aknet, djegiet, plakjen dhe lythat. Gjithashtu përdoret gjerësisht në kirurgjinë plastike.
Si prodhohet ajo?
Ajo prodhohet nga një gjëndër në këmbën e kërmillit dhe përmban 91-98 % ujë, duke u kombinuar me një sasi të vogël të ‘glycoproteins‘ me peshë molekulare të lartë, acid glycolic, allantoin, kolagjen, elastin, dhe vitaminat A, C, E.
Si përdoret kërmilli në ilaçe dhe produkte kozmetike?
Përdoret në përgatitjen e ilaçeve dhe produkteve kozmetike. Vetitë e kërmillit shërojnë ulcerë dhe gastrit, ndihmojnë në zhdukjen e shenjave në trup etj. Që nga kohërat e lashta njihen dobitë e kërmillit për organizmin e njeriut. Të lashtët kanë konsumuar mish dhe gjak kërmilli. Sot kërmijtë kultivohen në ferma me qëllim shkencor e mjekësor. Ata ushqehen me tërfil dhe bio-produkte.
Kur u shfaqën kërminjtë?
Kërmijtë u shfaqën në tokë mijëra vjet më parë. Gjatë periudhës së hershme helenistike, njerëz të tillë si Hipokrati, Zeusi dhe Plini përdorën kërmillin për qëllime mjekësore.
Gjithashtu mësohet se në vitin 1980, familja Bascunan nga Kili kishte një fermë kërmilli për eksport në tregun ushqimor francez. Punëtorët në fermë vunë re se sa shpejt plagët në duart e tyre u shëruan pa ndonjë infeksion. Fernando Bascunan, një mjek, ishte i interesuar për të gjetur se pse ndodhte kjo.
