Gua sha është një teknikë e përdorur në mjekësinë tradicionale të Azisë Lindore. Shpesh përdoret për të trajtuar dhimbjen dhe tensionin e muskujve, por ka pasur studime të pakta mbi sa mirë funksionon.
Gua sha synon të lëvizë energjinë, e njohur si qi ose chi, rreth trupit. Trajtimi përfshin përdorimin e një mjeti për të fërkuar lëkurën me lëvizje të gjata, duke ushtruar presion të mjaftueshëm për të krijuar mavijosje të vogla.
Gua sha mund të ndihmojë në zbërthimin e indeve lidhëse, duke përmirësuar lëvizjen në nyje. Trajtimi nuk ka ndonjë efekt anësor serioz, por nuk është i përshtatshëm për ata me disa kushte të caktuara mjekësore.
Gua sha përdoret më shpesh për të lehtësuar dhimbjet e muskujve dhe kyçeve. Gjendjet e muskujve dhe eshtrave njihen si çrregullime muskuloskeletore. Disa shembuj përfshijnë dhimbjen e shpinës, tendosjen e tendinit dhe sindromën e tunelit karpal.
Praktikuesit pohojnë se gua sha mund të përmirësojë gjithashtu sistemin imunitar dhe të zvogëlojë inflamacionin. Ndonjëherë, gua sha përdoret për të trajtuar një ftohje, ethe ose probleme me mushkëritë.
Gua sha bën që enët e vogla të gjakut pranë sipërfaqes së lëkurës të quajtura kapilarë të shpërthejnë. Kjo krijon mavijosje të dallueshme të kuqe ose vjollcë, të njohura si sha. Mavijosjet zakonisht zgjasin disa ditë ose një javë për t’u shëruar dhe mund të jenë të buta gjatë shërimit
Gua sha nuk është i përshtatshëm për të gjithë. Njerëzit që nuk duhet të kenë gua sha përfshijnë ata të cilët kanë:
– kushte mjekësore që prekin lëkurën ose venat
– gjakosen lehtë
– marrin ilaçe për të holluar gjakun e tyre
– kanë trombozë të venave të thella
– kanë një infeksion, tumor ose plagë që nuk është shëruar plotësisht
– kanë një implant, të tillë si stimulues kardiak ose defibrilator të brendshëm.
